GNOME was founded by two Mexicans and currently seems to be predominantly dominated by people from the United States, with the foundation itself being based in the States. The most important companies behind it, RedHat and Novell, are both from the United States too.

Ubuntu was started and Canonical was founded by a South African based in London, where the company has its headquarters. Although there is again a very high American presence within the community and company, the leadership is much more eclectic than GNOME’s. Furthermore, the Canonical Design Team seems to be predominantly British.

Why would this matter? Our differences aren’t very large after all, the open source community is dominated (unfortunately) by white, Caucasian males and they have a lot in common. I think it may play a more important role than we have thought so far. Communication is very culture-bound and it seems that it is communication that has been causing most of the problems.

If we look at the rejection of ‘libappindicator’ as an external dependency, we may be able to see this more clearly. Canonical, say some people in the GNOME project, failed to push its inclusion thoroughly enough. They may have done what was formally required, but didn’t show the initiative that could have resolved the issues that were raised. They say that you need to find the right people to talk to, not expect a machinery to process your request once you’ve delivered an appropriately tagged package.

Canonical reiterates that it did what was required to propose a module as an external dependency. They say that they want to have someone to talk to, to have someone in charge who makes the decisions and can be phoned up if necessary.

Both parties expected different things from the other. This may be what caused the unease. Each party feels that it did enough and the other too little, so no one is to blame.

Strikingly, it seems that the cooperation concerning the application indicators/status notifiers with KDE—founded in Germany, its foundation still being based there—was very productive. Was this because of the persons involved, or because of the cultures? The communication ways I described above do seem to reflect the stereotypes of the two continents.

What should be said that the above is a gross generalisation. Generalisations can usually only be used, with great care, when you talk about large groups. In this case it might be better to talk about individuals instead.

I don’t think that what I said above is the whole explanation. I do think, though, that it is something we should keep in our minds. It may not only have played a role in worsening the unease and misunderstanding here, but it affects all communities that are truly diverse. Traditionally, FOSS seems to have been dominated predominantly by people from the US. Now that is changing, more people learn English—as an example, my father’s generation learned German, not English, as the most important foreign language at Dutch secondary school, for me it is English—and ‘developing’ countries are catching up.

Cultural differences will be more visible in communities, we need to be aware of the different ways different cultures communicate if we want to make sure no contributions go to waste.

De installatie ging heel simpel, ik installeerde kubuntu-desktop en alle benodigeheden werden binnengehaald. Daarna heb ik nog kde-devel geïnstalleerd en wat andere pakketten. Toen alles gedowload en geïnstalleerd was kon ik beginnen. Tijdens de installatie was door debconf gevraagd of ik kdm als standaard login manager wilde gebruiken, waar ik ja op antwoorde om ook dat eens te bekijken. Wat meteen al opviel was het blauw, kdm(wat langzamer laadde dan gdm), het splashscreen en de dekstop zelf waren blauw en bloated. Ik houd daar niet zo van, maar KDE moet erg goed te configureren zijn, en er is veel te vinden qua eye-candy op het internet.
Als je voor de eerste keer opstart(als nieuwe gebruiker) start KPersonalizer op waarmee je een paar basis dingen kan instellen.
KDE voelde gelijk goed aan, alhoewel het eerst wel even wennen was. Het eerste wat ik ging doen was opzoek gaan naar thema’s. Ik vond na kort zoeken deze twee pagina’s:

-www.kde-look.org
-themes.freshmeat.net

Het was wel even zoeken naar hoe je thema’s moet installeren, wat in GNOME, volgens mij, makkelijker gaat. Er is heel veel in te stelllen, maar je moet wel erg zoeken. Bij sommige dingen wist ik niet meer waar ik ze terug kon zetten.
Kate is de ingebouwde teksteditior, een soort Gedit, maar dan veel geavanceerder, wil je een wat simpelere text-editor, dan heb je KEdit, die weer iets minder kan dan Gedit. AmaroK is heel erg goed, de speellijsten en collecties zijn erg handig te beheren en als er een nieuw nummer komt, dan komt er linksboven een bericht die niet alleen handig is, maar ook mooi. Voor AmaroK is op kde-look.org ook veel te vinden. Omdat ik Thunderbird gebruik heb ik KOrganizer nog niet kunnen testen, maar ik heb het wel even doorgekeken, en het heeft zo op het eerste gezicht wel iets van Evolution.

Ik vind Konqueror beter dan Nautilus, maar het jammere is dat ze met Konqueror alles schijnen te willen doen. Als je een plaatje wil bekijken in een groter formaat en het opent, opent het in hetzelfde venster, in tegenstelling tot bij GNOME. Wat Konqueror wel weer voor heeft zijn de tabladen, waar je, net als bij de tabbladen bij Gedit/Kate, snel niet meer zonder kunt.
K menu doet erg aan Start denken uit het wel bekende systeem uit Redmond, maar het zit toch iets anders in elkaar. Zo heb je categorieen, waardoor alles makkelijker te vinden is, maar dat heeft GNOME ook. Tussen de startmenu’s van GNOME en KDE zit niet veel verschil, alleen zit bij KDE alles meer in een menu, maar dat wordt waarschijnlijk met KDE4 anders(en in het geval van KDE: beter).

Een ander ding waarom KDE vaak geprezen word, en waar ik net al ook iets over zei, is het configuratiescherm. Alle instellingen bij elkaar. Zoiets is er ook voor GNOME, maar dat is niet meer dan een venster met alle snelkoppelingen naar de beheertools erin. Er is heel veel in te stelling in KDE, en dan heb je ook nog instellingen in Konqueror en als je met de rechtermuisknop klikt op menu’s, applets en meer. Het is erg handig dat er zoveel in te stellen in KDE dat het soms verwarrend is, maar ook weer handig, omdat je bijna alles van KDE naar je wensen kan aanpassen.

Wat ik ook weer goed aan KDE vind is dat KDE zo goed GTK+ programma’s ondersteund. Ik had gtk2-enginges-qt-{nogwat) en gtk2-engines-pixmap-qt al een keer eerder geinstalleerd en alle GTK programma’s werkten goed, wat je niet van QT programma’s onde GNOME kan zeggen.

Als je over icoontjes op het paneel gaat komen er grote, duidelijke tooltips te voorschijn.
Ik denk dat KDE, mede door de duidelijke, grote text, beter geschikt is voor slechtzienden.

Ik ben ‘verkocht’. Ik ga vanaf nu KDE gebruiken, mede door dat er zo veel programma’s en documentatie voor beschikbaar is. Wat wel weer jammer is, is dat bij de Ubuntu documentatie bijna alles voor GNOME is, wat eigenlijk logisch is, omdat Ubuntu bedoeld is voor GNOME.
Als je begint zou ik toch voor Ubuntu gaan, omdat je anders om komt in de configuratie schermpjes en je eerste ervaring met Linux zal waarschijnlijk niet positief zijn.
Ben echter niet vies van wat configuratie, ben je wat meer ervaren, wil je meer mogelijkheden en/of wil je zoveel mogelijk controle over je systeem, dan zou ik KDE gebruiken.

Mijn nieuwe computer komt vandaag of morgen aan en dan kan ik een schone installatie doen met Kubuntu, zodat de menu’s weer opgeschoond zijn en ik weer opnieuw kan instellen, nu ik wat meer ervaring heb met KDE. Het enige wat ik nog zoek is ene goeie FTP client, want ik gebruik nu nog GFTP, maar dat is verschrikkelijk wrak en onstabiel, en bovendien een GNOME programma.
Klik hier voor screenshots van de standaard KDE.